Xosé Lois Rúa, un referente do xornalismo e a literatura galegos, faleceu este mércores aos 74 anos de idade. Natural de Campobecerros (Castrelo do Val – Ourense), Rúa deixa un legado de máis de tres décadas dedicadas á información e á creación literaria.
A súa traxectoria profesional estivo ligada a algúns dos medios de comunicación máis importantes da nosa terra. Traballou en cabeceiras como La Región, La Voz de Galicia, Faro de Vigo, Axencia Efe, A Nosa Terra, El Sol, Radio Popular de Ourense, Radio Noroeste e, de xeito notable, en Radio Galega, onde desenvolveu o seu labor durante 30 anos. Unha vida dedicada á palabra, tanto escrita como falada, que o converteu nunha voz imprescindible.
Un percorrido vital e profesional
Xosé Lois Rúa cursou o bacharelato nos institutos Otero Pedrayo e Blanco Amor de Ourense, cidade á que regresou para establecer a súa residencia nas últimas dúas décadas da súa vida. A súa formación académica incluíu a carreira de Historia da Arte na Universidade de Santiago de Compostela, o que reflicte o seu profundo interese pola cultura. Ademais, colaborou en diversas publicacións de relevancia, destacando a súa participación na Gran Enciclopedia Galega, onde asinou, xunto con outros dous colaboradores, a entrada dedicada ao Cine Galego, un testemuño do seu coñecemento e paixón polo audiovisual.
Recoñecementos a unha carreira senlleira
A súa faceta xornalística foi recoñecida con importantes galardóns. En 1997, obtivo o primeiro premio na III edición do prestixioso Premio Tojal de xornalismo, na modalidade literaria, outorgado polo sindicato UGT de Ourense polos seus traballos sobre temas económicos e sociais. Dous anos antes, en 1995, xa conseguira o terceiro premio nese mesmo certame.
Así mesmo, en 1995, Rúa foi distinguido co VII Premio de xornalismo Xosé Aurelio Carracedo, impulsado pola Deputación Provincial de Ourense. En 2003, acadaría o segundo premio deste certame, no que xa recibira un accésit en 1992, consolidando a súa posición como un dos xornalistas máis destacados da provincia.
Unha alma de poeta
Ademais da súa prolífica carreira no xornalismo, Xosé Lois Rúa cultivou unha fonda paixón pola literatura, especialmente pola poesía. A súa obra poética foi amplamente recoñecida e galardoada. En 1995, acadou o XVI Premio de Poesía Cidade de Ourense, convocado polo Concello de Ourense, grazas ao seu poemario “O lobo nos outeiros”. Seis anos despois, en 2001, volvería gañar este mesmo certame na súa XIX edición coa obra “Elexías do Camba”, confirmando o seu talento e sensibilidade poética.
No mesmo ano 2001, conseguiu o XIV Premio de Poesía Eusebio Lorenzo Baleirón, outorgado polo Concello coruñés de Dodro, polo seu poemario “O tránsito da auga”. Estes recoñecementos subliñan a calidade e o impacto da súa produción literaria no eido da poesía galega contemporánea.
Defensor da cultura galega
A contribución de Xosé Lois Rúa á cultura galega non se limitou ao xornalismo e á literatura. O 16 de xuño de 2012, recibiu a Medalla de Ouro da Real Banda de Gaitas da Deputación Provincial de Ourense, en recoñecemento á súa inestimable achega ao coñecemento da lingua e das tradicións culturais de Galicia, con especial énfase na música popular e, sobre todo, na gaita. Unha distinción que pon de manifesto o seu compromiso coa preservación e difusión do patrimonio inmaterial galego.
O falecemento de Xosé Lois Rúa supón unha perda irreparable para o xornalismo, a literatura e a cultura galega en xeral. O seu legado, tanto na prensa como na poesía, perdurará como testemuño dunha vida dedicada á palabra e ao amor pola súa terra.
