En Verín, a Praza do Concello acolleu un acto institucional organizado polo Centro de Información á Muller da Mancomunidade de Verín, coa colaboración de entidades sociais da comarca. A xornada incluíu unha concentración aberta á veciñanza e a lectura dun manifesto reivindicativo, nun encontro pensado como espazo de reflexión e compromiso coa igualdade entre mulleres e homes. 

No concello da Mezquita, a programación do 8M incluíu tamén un acto simbólico coa lectura do manifesto institucional, no que se reivindicou a igualdade de dereitos e oportunidades e se lembrou a importancia de continuar traballando contra as desigualdades e a violencia machista.

En Viana do Bolo, a conmemoración centrouse na presentación dunha exposición vinculada ao mural dedicado ás mulleres, no que se recollen imaxes e referencias femininas como símbolo de recoñecemento e visibilidade. 

Pola súa banda, en Vilardevós, o CDR Portas Abertas impulsou unha iniciativa participativa a través do programa de igualdade DELAS, coa realización dun mural conmemorativo polo Día Internacional da Muller. A actividade contou coa colaboración da comunidade educativa e social do municipio, entre eles o CEIP Rodolfo Núñez, a Casa Niño Lala, a Casa Niño Garabatos e o Centro Residencial e Centro de Día de Vilardevós.

Os diferentes actos celebrados ao longo da comarca volveron demostrar o compromiso das institucións, entidades e veciñanza coa reivindicación dos dereitos das mulleres e coa construción dunha sociedade máis xusta e igualitaria.

Sin embargo, la vida de los miles de ourensanos del sureste provincial no hubiese sido igual sin la decidida, continua y, en la mayoría de los casos, larga y arriesgada implicación de las regidoras y regidores de los diferentes municipios, su personal de servicios y las diferentes agrupaciones de Protección Civil. 

Dos de los más madrugadores, como Ingrid, lo fueron Rafael Pérez, en A Mezquita, y Néstor Ogando, en A Gudiña. El primero de ellos movilizaba los primeros equipos pasadas las 6:30 horas de la mañana, en un Concello en el que la primera nevada del día dejaba 13 centímetros de espesor en la localidad de A Vilavella, como así media para este medio una de sus vecinas, Susana Rodríguez. 

Fueron decenas de rescates en la red secundaria de carreteras del concello mezquitense a lo largo del día: "A nosa prioridade eran eses veciños e veciñas que quedaron atrapados, tanto pola mañá como pola tarde nas vías locais. A nosa misión era facilitarlle a chegada ás principais estradas, onde sabemos que o tráfico estaba moito máis áxil". 

Pasadas las 22:00 horas todavía el camión autobomba de A Mezquita, equipado con una cuchilla, pese a sus años, seguía despejando caminos en O Pereiro, con su regidor al volante. 

Néstor Ogando, taxista accidental

A Gudiña fue otro de los municipios donde la nevada se dejó sentir desde primeras horas de la mañana. Este diario recibía las primeras imágenes pasadas las 7:00 horas, con un tráfico ya complicado en la A-52, donde a esa hora no estaban todavía operativos los quitanieves. El alcalde de A Gudiña, mientras, se disponía a trasladar a varias de las auxiliares de ayuda a domicilio a algunas de las localidades más castigadas de la montaña, como Carracedo da Serra. 

O a rescatar, hacia el mediodía, a algunas vecinas que se habían desplazado por motivos laborales a Verín. Durante buena parte del día, la A-52, entre la entrada a Galicia y Trasmiras estuvo en nivel rojo, esto es, prohibida a aquellos vehículos que no dispusiesen de cadenas o de neumáticos especiales para circular por la nieve. 

A mediodía, el regidor y varios vecinos de A Gudiña se afanaban limpiar la carretera de Viana en su intersección con la Nacional 525, en la que las bajas temperaturas habían generado placas de hielo que obligaron al corte temporal de esa vía. 

Alcaldesa "influencer"

Eva María Barrio, de O Riós, triunfaba en las redes con un vídeo que se acerca a las 400.000 mil reproducciones y en el que suplicaba que nadie de su municipio se desplazase en la jornada de este viernes. Comenzaban a embolsarse los vehículos en el área de servicio de As Vendas de O Riós, a media mañana, uno de los momentos más críticos del día en el municipio. Los equipos del Concello no daban abasto: las principales complicaciones se concentraban en la práctica totalidad del territorio, dada su orografía y la copiosa nevada. 
Sus servicios locales de emergencia concluían los rescates a última hora de la tarde, en la vía que une O Riós con Florderrei. Un vehículo de matrícula portuguesa acababa en la cuneta cuando intentaba cambiar de sentido en una vía local completamente nevada: buscaban ver y pisar la nieve.

Antes, en Fumaces, pasadas las 13:00 horas, se había quedado atascados un camión de gran tonelaje y un vehículo, ambos circulaban por la Nacional 525.

Tractores a toda máquina en Vilardevós

Eva María Pérez Gamote confirmaba a final del día que sus tractores municipales y los voluntarios de Protección Civil no bajaron el ritmo en toda la jornada: "Tivemos algún vehículo paralizado no Salto do Cabalo que tivemos que socorrer, pero ningunha incidencia destacada", confirmaba a última hora. 

La N-525, una ratonera en Cualedro

La circulación de los vehículos ligeros en la A-52 a su paso por el municipio de Cualedro -los camiones la tenían prohibida en toda la autovía- fue intermitente a lo largo de la mañana. Pasadas las 13:00 horas, y después de que los agentes de Tráfico decidiesen desviar los automóviles que circulaban dirección Benavente por la autovía (permaneció en nivel Rojo buena parte del día) a la Nacional mientras aguardaban al paso de lo quitanieves en la vía de alta capacidad, se produjeron algunos embotellamientos en la N-525 a la altura de As Estivadas, donde la acumulación de nieve y la falta de limpieza de la vía por parte de los quitanieves dejó a varios automóviles atrapados durante un buen periodo de tiempo. 

A Banda de Gaitas do Concello do Riós viaxou ata Manzaneda para participar no XVI Certame Celtibérico de Bandas de Gaitas durante o sábado e o domingo. A gran final, que tivo lugar o domingo, coroouna como primeira clasificada na súa categoría (4º grao), pechando unha tempada espectacular na que gañaron os tres certames nos que participaron.

Vilardevós ofreceu unha xornada multicultural coa Festa de gastronomía e ritmos africanos na súa piscina municipal o domingo. O evento, organizado pola Asociación Asanta Teranga en colaboración co Concello, foi un auténtico éxito de participación, converténdose nunha fiestra á cultura africana. Dende as 16:00 horas, a música e os ritmos envolveron o ambiente, mentres os asistentes puideron degustar sabores exóticos nun menú degustación, xunto con obradoiros para a cativada. 

Pola súa banda, en Oímbra, a diversión para a cativada comezou coa Ludoteca móbil "Movéndonos polos pobos para a rapazada". O domingo á tarde, a carballeira de Oímbra encheuse de colchonetas e xogos nos que a cativada desfrutou ao máximo. Este programa itinerante continuará percorrendo as aldeas do municipio ao longo de todo o mes de agosto e ata o 14 de setembro, levando o lecer a cada recuncho. Foi tamén un fin de semana de celebración relixiosa en Oímbra, onde honraron a Santa Ana na súa capela.

A tradición tamén tivo o seu espazo na III Foliada Torgueira na Gudiña, que se celebrou o pasado xoves 24 de xullo, dando o pistoletazo de saída a este intenso fin de semana. A festa foi unha fermosa homenaxe ás pandeireteiras e cantareiras galegas, contando cun vibrante mercado artesán e reunindo a cantareiras da nosa comarca. Ademén, os asistentes puideron participar nun obradoiro de baile tradicional da man de Mark do Pereiro e desfrutar dunha foliada aberta na que se bailou e danzou ata ben entrada a noite.

Localidades como A Xironda (Cualedro), Vilaza, San Cristovo y Medeiros (Monterrei) y Oímbra, se volcaron en la creación de espectaculares alfombras florales, elaboradas con mimo y dedicación por sus vecinos y vecinas.

Estas creaciones efímeras sirvieron de majestuoso tapiz para la solemne procesión, uniendo fe, arte y comunidad. Una tradición que embellece nuestras calles y nos recuerda el profundo arraigo de nuestras costumbres.

Tan só puideron saír ás rúas 3 grupos, logo houbo que trasladar o desfile ao pavillón municipal; onde a troula non parou ata ben entrada a noitiña. Aínda que a choiva obrigou a trasladar o desfile, a festa continuou coa mesma intensidade. O son dos bombos encheu o local, creando unha atmosfera máxica que transportou a tempos antigos: as cores vibrantes dos traxes, a potencia dos tambores que reverberaban no aire e a enerxía contaxiosa dos participantes amosaron a esencia desta antiga tradición.

Ademais dos Charrelos e o Boi -figuras do entroido da Veiga-, achegáronse á xuntanza Cabreiros de Muíños, Boteiros de Viana, Vilariño de Conso e Mormentelos, Oso de Salcedo, Vellarróns do Riós, Follateiros de Lobios, Chocalleiros de VIlardevós, Felos de Maceda, Peteiráns de Freas e os Danzantes e Vellos de Vilameá. Cada personaxe contaba unha historia, cada ritmo evocaba un sentimento. A diversidade de entroidos galegos reunidos nun só lugar foi un deleite para os ollos e a alma.

Consolidada como unha das máis grandes quedadas de folións, A Xuntanza de Fulións da Veiga é unha oportunidade única para ver nun mesmo lugar diversos personaxes tradicionais dos entroidos de Ourense e gozar do sentimento de unión creado polo ritmo dos bombos. Esta galería fotográfica é un testemuño da riqueza cultural de Galicia e da paixón da súa xente por manter vivas as súas tradicións. 

En Vilardevós, Melchor, Gaspar e Baltasar camiñaron ao son dos bombos e das gaitas da Escola de Música polas rúas ata chegar á residencia de maiores local e, despois, foron ata a Casa da Cultura para desfrutar da tarde coas nenas e nenos que os agardaban con anhelo. En Oímbra apuraron o paso para ter tempo de visitar cada unha das aldeas do municipio antes de que a choiva fixera acto de presencia; e pararon a falar con todas as persoas que saíron velos, sempre acompañados por Ana Villarino.

A veciñanza de Riós comezou os festexos un día antes coa tradicional homenaxe á tía Pilar nos cantares de Reis en Florderrei; unha xuntanza para lembrar e cantar as melodías do "Cancioneiro das Terras de Riós" de Xosé Lois Foxo. E o domingo, as súas Maxestades Reais pasaron a tarde coa cativada, repartindo alegría e agasallos. A Casa da Viúva da Gudiña foi o lugar onde Melchor, Gaspar e Baltasar recibiron á cativada con agasallos e unha tarde de xogos.

En Laza, os Reis Magos visitaron o Belén vivente antes de escoitar a cada un dos nenos e nenas que os agardaban con ilusión para contarlles todo o que lles pedían na noite máis máxica do ano.

Nacido en A Rasela (Verín, 1972), se inicia en el mundo de la imagen de manera autodidacta a mediados de los años 80. Fotógrafo profesional desde el año 1993, comienza su carrera trabajando para distintos medios de comunicación nacionales e internacionales. En 2020, durante la pandemia causada por el Covid-19, obtuvo el privilegio de entrar en el pabellón 5 de Ifema para retratar, por encargo de El País Semanal, la vida y la muerte allí dentro.

Desde sus comienzos, Pedro Armestre mantiene una estrecha relación con distintas organizaciones para quien realiza trabajos de documentación. Entre otros, en 2021 recibió el Premio Batefuegos de Oro en la categoría Imagen del Año tras convertirse en el gran documentalista de los incendios forestales. Ahora, nos muestra su mirada sobre las consecuencias de la DANA en Valencia.

La parroquia de Verín sorprendía con una gran alfombra que ocupaba casi todo su atrio esperando el paso de procesión que salía desde la iglesia para recorrer las calles Mayor, de la Cruz y Amaro Refojo. A su paso, alfombras con diversos motivos y numerosas banderas de España decorando los balcones. Un altar esperaba a los devotos para la celebración, mientras los Mercedarios esperaban con su virgen en la esquina de la calle de la Merced.

En Oímbra la tradición del Corpus es tal que todas sus calles fueron decoradas, no quedó un rincón sin adornar. Incluso su conocido pimiento estaba presente en las alfombras; por cierto, muy elaboradas.

También en Vilardevós se trabajó para preparar las alfombras del Corpus. La tulla fue protagonista de las enormes alfombras que decoraban sus plazas.

Y, cómo no, Laza mantuvo la tradición de las alfombras del Corpus.

A primera hora de la tarde salían desde la Casa del Escudo de Verín para recorrer el Camino Real hasta la fortaleza. Una vez allí, pudieron gozar de una visita guiada, comida compartida, juegos populares para todas las edades, música y un sin fin de actividades pensadas para crear y fortalecer los lazos de la comunidad.

Se trata de una actividad realizada en el marco de programas sociales financiados con cargo a la asignación tributaria del 0,7% del IRPF y del impuesto de sociedades. El CDR Portas Abertas participa en numerosos programas, como: Vou contigo; Aldeas activas; Galicia acolledora; Concilia; Capacidade rural; Familia e comunidade; O Noso espazo y Cos meus. 

En Cualedro fueron recibidos por los zarramoncalleiros, visitaron a las personas mayores del Centro de día y fueron "perseguidos" por una multitud mientras recorrían las calles.

Llegaron a Laza para asistir al Belén viviente y recibir a todas las personas que los esperaban. Y recorrieron todos los pueblos de Vilardevós para saludar a grandes y pequeños.

Unha iniciativa ben acollida pola veciñanza, que non dubidou en participar na creación de figuras e ambientacións navideñas. A vila está chea de sorpresas, camiñes por onde camiñes, con decoracións que poñen en valor a natureza deste concello rural.

Ben merece a pena un paseo polas rúas de A Veiga para gozar dunha fermosa decoración que enche as rúas de espírito navideño.

Iván Iglesias visitou os cemiterios de Albarellos (Monterrei) e Verín. E isto foi o que esa visita lle evocou: 

Teño a sorte de poder entrar nun cemiterio e sentir unha total indiferenza. Incluso naqueles nos que sei que hai persoas coñecidas e queridas por min ou polos meus familiares. Entendo que ao non ter vivido unha perda que de verdade mudase a miña vida ten algo que ver.
Por iso sorprendeume que, ao quitar as fotos para elaborar esta galería, houbese algo nesas lápidas que me chamara a atención. Agardaba ver mensaxes previsibles, datas, algún centro de flores fermoso... Mais non contaba con atopar epitafios que de verdade significasen algo. Mensaxes ou citas que reflectían o agarimo co que foron alí depositadas. Nalgún caso tamén algún obxecto importante para o falecido.

Cando algunha desas palabras facían que empatizase cos seres queridos da persoa que alí xacía dábame por mirar a data do pasamento. E a miúdo atopaba números que correspondían a hai décadas. Sorprendíame porque os sentimentos que me transmitían estaban moi vixentes, e pensei que quizais para as persoas que viviron esa morte tamén, anos e anos despois. O tempo pasa, as persoas deixan pegada e as lembranzas quedan. Por sorte!

Camposanto de Oímbra

Desbordado de flores e cores, vestido de gala para festexar o dïa de Todos os Santos atópase, como así será noutros moitos lugares, o camposanto de Oímbra. Sempre tiven a sensación, cando acudo a un cemiterio, de estar pisando un lugar tétrico e lúgubre. Hoxe non foi a excepción, pero teño que recoñecer que ‘de etiqueta’ se ve doutro xeito, máis acolledor que nunca. O certo é que son un reflexo do pasado da sociedade que viviu nun lugar e dando unha volta polos arredores descubrirás moito sobre onde vives.
Esas catro paredes -literal, xa que se trata dun cemiterio moi pequeno- son testemuñas, cada día e cada noite, da pegada que moitos deixaron. Alí, no alto da aldea, onde se atopa, conviven lápidas das máis antigas -do 1884- ás máis recentes -de hai apenas medio mes-. Dos máis ostentosos, aos máis humildes… Dos
máis maiores, aos máis novos… Dos máis decorados -incluída a oportuna festividade do Samaín-, aos máis sinxelos. Formas curiosas á vista, figuras que substitúen aos típicos crucifixos, algunhas mensaxes que estremecen, que emocionan… Que dan unha patadiña no corazón que nunca remata, tal e como fan os recordos de quen alí descansan.
Eses recordos, de toda unha vida, de case un século e medio, que agora viven para sempre nas entrañas de Oímbra. Feliz día de Todos os Santos (María Dapía, xornalista de Diario do Támega).

Unha ducia de voluntarios participaron na mañá do domingo na recollida de residuos sólidos depositados tanto na cunca coma nas veiras do Támega ao seu paso por Verín. 

Como así se pode ver nas imaxes, houbo quen fixo bo o lema da campaña e non tivo medo a mollarse recollendo, no propio río, o lixo que outros depositaran. 

A idea de que saian a esa hora, ás 21:00, foi de Nelson Fernández "Fiti", quen dende hai uns sete anos suxeriu celebrar esta procesión pola noite para que "todos os que traballan poidesen acudir a ela". 

Don Óscar Martínez oficiou a misa previa e acompañou aos veciños polo percorrido. Amosouse moi cercano a todos eles na súa homilía, na que dixo "que aínda que non estemos tantas veces como queremos ao voso carón porque cada vez as dificultades son máis, non esquezades que sempre estamos con vós", sinalou. 

Los actos de la semana grande en Os Remedios continúan este lunes con la ofrenda floral a las 19:45 horas. El miércoles 8 de septiembre, festividad local, eucaristía central a las 12:00 horas -además de las previstas desde las 8:00 de la mañana-, para finalizar a las19:45 horas con el rezo del Santo Rosario y la posterior misa, también solemne, presidida por el obispo de la Diócesis de Ourense, Monseñor José Leonardo Lemos. 

A banda da Agrupación Musical da Limia foi a encargada de lle pór música á procesión. 

Así o disfrutaron todos os vianeses, nunha xornada festiva na localidade. 

Durante o acto, que estivo conducido polo actor e director Rubén Riós, o deseñador presentou os seus traballos realizados neste último ano. Comezou o acto, cun pase de traxes de baño e que deu paso a "Uhuru", colección inspirada no filme Memorias de África, coa que conqueriu o segundo premio nacional de moda. O terceiro pase incluiu vestimentas que empregou no proxecto artístico "Latexos do rural no Camiño". Pechou o acto, a súa colección máis comercial, titulada "Cayetana", a cal está inspirada no "mundo dos pijos" e que destaca polos seus tons pasteis, as plumas e os brillos.

Mentres, as outras dúas ludotecas do municipio ábrennos as súas portas e somos testemuñas de divertidos saltos en camas inchables, como en O axóuxere da Pepita, ou da aprendizaxe sobre xeografía do mundo enteiro, no caso de Pinchacarneira. Nesta semana, o país elixido é México, do que descobren gastronomía, tradicións, costumes, situación no mapa e mesmo as cores da bandeira.  

Pero, como non todo é estudar, tamén existe tempo para o lecer con actividades no exterior e con tódalas medidas de seguridade contra a Covid-19.

A ludoteca do Concello, que conta coa asistencia de nenos nados entre os anos 2009 e 2016, está a piques de rematar (30 de xullo) e o vindeiro mes pasarán o testemuño aos 'maiores', co campamento de verán, no que compartirán xuntos tódalas mañás laborables ata o 23 de agosto.

E é que, a pesar de ser unha localidade de Castela e León, unha gran parte da súa poboación coñece e incluso practica a lingua galega.

Tódalas actividades son realizadas en grupos reducidos e baixo estritos protocolos de prevención contra a Covid-19. O ‘Oímbra Verán’ permitirá unha mellor conciliación da vida laboral e familiar tódalas mañás laborables ata o vindeiro 31 de agosto.

Así, no concello de Verín, están anotados 125 nenos e nenas aillados en 6 grupos burbulla, que á súa vez están subdivididos en equipos de 10 segundo a súa idade. Con iso conseguen que, por exemplo, o equipo dos ‘Fresis’ estea perfectamente separado dos ‘Plátanos’, cumprindo estritamente coas medidas de seguridade anticovid.

Cada ano xorden novas ideas para entreter aos cativos e este ano, como actividades novidosas, destacan o seu particular Camiño de Santiago, un festival de rock ou o concurso Minimundo, unha manualidade coa que fomentan o tempo de calidade coas súas familias. Os algo máis dun centenar de nenos van compartir este tempo xuntos ata o vindeiro 7 de setembro.

Entre as actividades que realizan están a fabricación caseira de instrumentos musicais, cultivo de pequenas prantas e saídas ao aire libre para realizar xogos deportivos. Van compartir xuntos tódalas mañás do verán ata o vindeiro 27 de agosto.

Les acompañaban la supervisora del centro, Nieves Justo, su compañera, la educadora social María Rivero, y los alumnos en formación Sandra, Carlos y Raquel. 

Non volveu só por ela. Aarón é un xoven de Queizás que levan pescando desde os oito anos -ten arestora 24-. O tempo libre que ten, agardando que reciba de novo a chamada do seu anterior empleador, emprégao, case todo, en ir a pescar. Coñece cada recuncho do Támega, sobre todo entre o treito de Queizás a Oímbra. Nese lugar fíxose onte co exemplar da imaxe, case tres kilos -faltaban uns gramos- e 60 centímetros de longa. 

Con todo, ten unha débeda pendente. "A que me rachou a caña aínda está alí".

Este domingo, 1 de marzo, miles de mulleres de diferentes rincóns de Galicia aterraron en Verín para berrar ben forte "sen coidados non hai vida", nunha manifestación feminista previa e única ás diferentes marchas que se celebrarán o vindeiro domingo.